Τα υπολείμματα των καλλιεργειών που αφήνονται στο χωράφι μετά τη συγκομιδή (των σιτηρών,βάμβακος, κλπ) έχουν μεγάλο δυναμικό ως πρώτη ύλη βιοενέργειας. Ως υποπροϊόν της παραγωγής, αυτά τα υπολείμματα ονομάστηκαν απόβλητα, ωστόσο οι έρευνες έχουν δείξει ότι τα θρεπτικά συστατικά, η  διάβρωση και τα χαρακτηριστικά άνθρακα του εδάφους έχουν αξία που δεν πρέπει να αγνοηθεί. Τα υπολείμματα των καλλιεργειών που παρουσιάζουν ενδιαφέρον περιλαμβάνουν: καλαμπόκι, στάχυα καλαμποκιού, άχυρο σιταριού, άχυρο σόγιας και φλούδες ρυζιού.

Μετά τη συγκομιδή, οι αγρότες αντιμετωπίζουν την πρόκληση του πώς να διαχειριστούν αποτελεσματικά τα εναπομείναντα υπολείμματα των καλλιεργειών.

Τα υπολείμματα των καλλιεργειών είναι ένας πόρος που πρέπει να αξιοποιηθεί για την διατήρηση και βελτίωση της δομής του εδάφους αλλά και της υγείας του. Είναι πηγή τροφής για ωφέλιμους μύκητες, βακτήρια και έντομα, ενω ταυτόχρονα περιορίζουν την εξάτμιση από την επιφάνεια του εδάφους και διατηρούν τους υδρατμούς στο έδαφος.

Τα υπολείμματα των καλλιεργειών θα πρέπει να θεωρούνται όχι ως απόβλητα, αλλά ως πάροχοι βασικών περιβαλλοντικών υπηρεσιών, που διασφαλίζουν τη διαιώνιση των παραγωγικών αγροοικοσυστημάτων

Η διαχείριση του “μη εμπορικού μέρους” της καλλιέργειας ως πηγή θρεπτικών συστατικών στη βιολογική γεωργία μπορεί να γίνει μέσω της ενσωμάτωσης υπολειμμάτων, της συγκράτησης της επιφάνειας, της επικάλυψης και της κομποστοποίησης.

Τα υπολείμματα των καλλιεργειών αντιπροσωπεύουν σημαντικές παγκόσμιες αποθήκες φυτικών ινών, ενέργειας και θρεπτικών συστατικών, ακόμη και όταν συγκρίνονται με τις μεγαλύτερες εμπορικές πηγές αυτών των προϊόντων – πολτό ξύλου, ορυκτά καύσιμα και συνθετικά λιπάσματα. Η σύνθεση υπολειμμάτων κυριαρχείται από κυτταρίνες, ημικυτταρίνες και λιγνίνη (Barreveld 1989).

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε μαζί μας για περισσότερες πληροφορίες.